Bir rüzgar eser, yüzüne vuran her meltemde gözlerin daha bir dalar uzaklara.Ya çocukluğundur, ya gençliğin aklına gelen.
Belki ilk aşkı tattığının suretidir, bilinmez.Sevdiğindir ,değer verdiğindir, özlediğindir kalbini tık tık çalan, kendini hatırlatan.
Babandır kucağına oturduğunda saçlarını okşarken hatırladığın,ya da hastayken başucunda bekleyen annendir.Çiçek buketini uzatırken titreyen elidir ilk aşkının.Avucunun içindeki erikleri seninle paylaşan ilk okul arkadaşındır belki.Sevgiyle gözlerine bakarken A harfinin ilk çizgisini çekmene yardım eden öğretmenindir.
Dalar gideriz ya hani bazen, dokunsalar ağlayacak gibi oluruz.Hiç bir sebep yoktur aslında, bir anda geliverir yön belirtmeden.Nostaljinin dibine vurursunuz.Hatırınıza gelen her ne idiyse; tek tek tüm detayları ile hatırlarsınız.O an bulunduğunuz mekandan tutunda; üzerinizdeki kıyafet kadar. Hava durumundan, yediğiniz yemeğe , dinlediğiniz müziğe kadar her şey hafızanızı işgal altına alır.
Hatıralar dediğimiz o muhteşem yaşanmışlıkları size unutturmaz beyniniz, aklınız , kalbiniz.Bir bir sıralar size, siz yeter ki; bir maziye dalıverin.Komşu Melehat teyzenin 3 yaşındaki kızının adını bile hatırlarsınız.
Haydi kapatın gözlerinizi şimdi, en sevdiğiniz çocukluk arkadaşınızı hatırlayın, onunla oynadığınız oyunları hatırlayın. İlk giydiğiniz kırmızı rugan ayakkabıyı düşünün. Bayram sabahları el ele tutuşup el öpmeye gittiğiniz ağzının kenarına şeker yapışmış çocukluk arkadaşlarınızı hatırlayın. İlk aşkınızı ilk gördüğünüz yeri hatırlayın, elma gibi kıpkırmızı olan yanaklarınızın ateş gibi yandığı güne gidin…Kim neler hatırladı çok merak ediyorum, haydi yorumları heyecanla bekliyorum:)
Güzel şey geçmişe yolculuk yapmak, güzel şey anılarınızla gülümsemek, güzel şey özlediklerinizi gözünüzü kapatıp hissetmek.
Hep güzellikleri hatırlamak dileğiyle!
Böyle anlarda benim aklıma hemen 3. sınıftaki mektup arkadaşım gelir. Elif'ti adı , Ankara'da yaşıyordu. Başka da bir şey anımsayamıyorum hakkında. Mektupların tadı pek tabi yüreğimde hala!
Eveet eskiden mektup arkadaşlarımız vardı. Dört gözle beklerdik gelecek mektubu..Defalarca okurduk. Süslü kağıtlar alır çiçekli kalpli zarflarda yollardık:))
evet ya ne güzeldi benim CANADA da idi
Çocukluk değince aklıma babamla gittiğim tatiller gelir hep. Bana yüzme öğretişi, denizde yaptığımız şakalaşmalar. Çocukluğuma dair özlemini duyduğum belkide tek şeydir babam..
Baba evin Çınar Ağacı dır canım, ben de babacığımı çok özlüyorum sarı papatyam diye severken beni avuçlarının içinde kaybolurdu küçük yüzüm:(( Nurlar içinde yatsın…
Çocukken anket defterlerimiz olurdu. Soruları sorar cevaplarını büyük bir heyecanla oturduk. O yutamadığım Leblebi tozuna bayılırdım.
Benim hala duru Birgül'cüğüm. Ara ara bakarım… leblebitozu oyyy olsaydı keşke şimdi..
Masumdu oyunlarimiz sokak köşelerinde evcilik oynar hava kararana kadar eve girmezdik.guvenliydi ozaman sokaklar şimdi nerdeee 😉
Evet üst mahalle senin alt mahalle senin oynardık. Tanımadığımız teyzeler bize su verirdi, salçalı ekmek verirdi.Kimse kimseye kötülük düşünmezdi.
Pofuduk ayıcığım geldi şimdi aklıma..:)
Heeee:) ne güzeldi çocukluğumuz eskiden..
Anılar, anılar, anılar. Ne güzel anılarımız varmış meğer. Ama bana kalsa bunlar 🙂 olmaz mı…
Sevgiler.
Olur tabiii Aysel hanım:)
benim çocukken bahçede oynadığım oyunlar ve ağaçtan yediği meyveler geliyor aklıma..:-))
Ne güzeldi değil mi ? Şimdi ne bahçe kaldı ne ağaç:(
Çocukluk yılları biraz İstanbul biraz Ankara (baba asker olunca şehirler çoğalı çocukluğunuz da:)))
sokak da korkmadan oynayabilirdik, İstanbul ilkokul yıları babamla yazlıksinema ve şimdi gözümün öüne geldi Emel sayından Makber filmi:)))
ooo nerelere gittim geldim sayende:))))
kucak dolusu sevgiler.
Canım ♥ güzel şeyleri hatirlamana vesile olduysam ne mutlu bana
Yazınızla birlikte geçmişe şöyle bir gidip geldim.Keşke geriye dönebilsek ve tekrar yaşayabilsek.Anneciğim aramızda olsa kardeşlerimle bahçede oynadığımız o günler geri gelse.
birde okul yıllarımızdaki çılğınlıkları çok özledim :)Sevgiler.
Ne güzel bir paylaşım olmuş canım.Yazını okurken bisikletle doyasıya gezdiğim sokaklar,tekerleklere batan deve dikenleri,içtiğim anlaşılmasın diye üstüne su eklediğim cam kola şişeleri geliverdi 🙂
Bugün hassas anlar yaşadım spontane sonra paylaşmak istedim iyi de yapmışım herkesin geçmişe donesi varmış ne güzel yorumlar aldım
Ahh keşke kaybettiklerimiz geri gelse o günlere donsek allah rahmet eylesin anneciginize:(
nerede o günler… özleniyor tabii hepsi de
Değil mi ama bazen de iyi geliyor anılarla buluşmak:)
radyo başında geçirdiğim geceleri unutmuyorum o zaman sosyal medya yoktu nicklerle sohbetler vardı şarkı istemeler vardı 🙂
Evet Hayriye'ciğim; İlk çıkan kasetlerin şarkılarına radyolardan ulaşırdık , istek ister ne zaman adımız geçecek diye beklerdik..
hafızamda ve anılarımda ne güzel şeyler biriktirmişim düşününce kapıya gelen dondurmacı amca ,pamuk şekeri,7 kremit ,yakar top ,ilk bisiklet maceram ,ilk aşk ,
Bitiktirdiklerimiz en küçük bir ses yada söz ile gunyuzune çıkıyor meğer ne güzel yasanmisliklar degilmi
Nostalji seven biri olarak sık sık anılarıma yolculuğa çıkarım.En çok da mutlu anılar gelir aklıma.Bak yine beni anılara gönderdiniz 🙂
2. yada 3. sınıf yaz tatillerime dönmek istiyorum. Tüm kuzenler bulusup köye giderdik nasıl akşam olur anlamadan oynardık .çok özeldim çook o günleri