Aşağıdaki yazı bu sıralar pek bir moda ama keşke yapabilsek değil mi?Ben bir ikiz annesi olarak bu yazıyı çok tuttum bu sıralar zira bel rahatsızlığım nedeniyle zaten istesemde çok iş yapamıyorum:))
Yine de paylaşıyorum belki becerebilenler çıkar aramızdan..
“Evimde misafir odası yok. Evin her yerinde eşim kızım ve ben yaşıyoruz.
Misafir için ayırdığım yemek takımlarım, çakal kaşık takımlarım da yok.
En iyileriyle kendimiz yiyoruz. Misafir gelirse onlara da çıkarıyoruz bizimkilerin aynısından.
Biri evime geldiğinde evim dağınıksa panik de olmuyorum ben.
Evimi değil beni görmeye geliyor benim sevdiklerim, sevenlerim…
Bu yüzden ev dağıldı diye kızmam oğluma beraber dağıtıyor beraber topluyoruz.
Şimdiye kadar çıkmayan tek bir leke olmadı yaptığımız faaliyetlerde.
Hiç bir ev işi “anneee” diye seslenen kızımdan daha önemli olmadı benim için.
Hiç bir zaman kızmadım büyükler sohbet ederken araya girip fikrini söyledi diye.
Dinlemeyen büyükleri ikaz ettim aksine “kızım size bir şey söylüyor” diye.
Evimde mutluluktan daha fazla önemsediğim hiç bir şey yok benim.
Bu yüzden beni mutsuz etmeye çalışan insanların ne söyledikleriyle de ilgilenmiyorum.
Hayatıma kattığım insanları da böyle insanlardan seçmeye çalışıyorum.
Ailemin huzuru 3 numaralı komşumun evimle ya da kızımla ilgili ne düşündüğünden çok daha önemli.
Bu kadar üzüp kasmayın kendinizi insanlar için.
Şu ne der bu ne der diye düşünmeyin, ev kirlenir,
üzeri kirlenir diye engellemeyin çocuklarınızı ne olur.
GERİ GETİREMEYECEĞİNİZ TEK ŞEY ONLARIN BU YAŞLARI OLACAK.”
Kaynak :Suna subaşı
Peki siz ne düşünüyorsunuz bu konuda?
View Comments
Önem verdiğimiz şeylerin sırasını karıştırmak kadar mutsuz eden bir şey yok.Paylaşımınla farkındalık yarattın.Teşekkürler :)
Teşekkürler Filiz'ciğim.Hayatımızda önceliklerimizi bazen bilemiyoruz işte.
sevgiler tatlım..