Malumunuz 3.5 yaşında bir kız bir erkek ikizlerim var.Bebekken herşey daha mı kolaydı diye düşünüyorum çoğu zaman,o zaman en azından duygularını ifade edemiyorlar ve tepkileri daha basit oluyordu.Oysa şimdi öyle mi? Zamane çocuğu dedikleri olay çok doğru binbir numaraları var.
Bazen gülüyorum ve çok eğleniyorum yaptıklarına ve söylediklerine hatta bazen keyifli bile oluyor.Gece uyumayan kızıma “Tatlım artık uyumamız gerekiyor lütfen bana birşey sormaktan vazgeç olurmu yarın işe gideceğim” dediğimde anneciğim ama ben sana söylemiyorum ki!!! kendime söylüyorum diye cevap verdi.
Ama son zamanlardaki problemimiz çok büyük.Bir kız bir erkek olduğu için çok zorlanıyorum, ikisi de benimle uyumak istiyor, ikisi de benimle yemek yapmak temizlik yapmak istiyor.Birini öperken annnnnne!!! benidee diye söyleniyorlar.
Biri hasta ise ve okula gitmeyince diğeri ayağındaki iğne ucu kadar yara izini gösterip “ayyy amann bende çok hastalanmışım bende okula gitmeyeyim bari” diyebiliyor. Babamız işe giderken güle güle diyerek öptüğümde beeende öpeceğim diye kişiye, olaya, ve tutumlara karşı kıskançlık gösterebiliyorlar. Bunun altında güvensizlik mi var diye düşünmüyor değilim aslında, ilginin başka birine geçmesi duygusu çocuklarda beni artık sevmiyor hissini yaratabiliyor çünkü…
Kızım kıskançlık duyduğunda çok güzel ifade edyor ama oğlum kıskandığında çok agresif oluyor. Elinde bir eşyası olunca fırlatıyor, ya da kendini yere atıp ağlıyor.Çoğunlukla da onunla ilgilenmem için bebekmiş gibi davranıyor konuşmasını bebeksi yapıyor ve kucağıma geliyor.
Peki bu durumda ne yapmamız gerekir onlar ikiz deyip ikisininde aynı birey olduğunu vurgulamamaız gerekiyor.
İsimleri ile ayrı ayrı hitap etmeliyiz kız anneye erkek babaya diye değilde anne ve baba olarak eşit zaman ayırmalıyız onlara.İkisi ile aynı yerlere değil her biri ile farklı yerlere giderek her ikisine de vakit ayırmalıyız. Birine kızdığımızda diğerine de kızmamalıyız.
Bunları araştırarak buldum ve uygulamaya çalışıyorum.
Öyle ya herkes herşeyi bilemiyor değil mi?
sevgiler
İlknur Balcıİstanbul'da yaşayan , keşfetmeyi seven ve çalışan bir ikiz annesiyim. Organik ve doğal ürünlere bayılırım,kendi turşumu kurar, kendi reçelimi kendim yaparım. Her güzel şeyin sevgiyle büyüdüğüne, yaşamın sevgiyle güzelleştiğine inanırım. Çocuk da yaparım kariyerde, üstüne bir de yazarım dedim ve ilknurundunyasi.com çıktı ortaya . Kadına, yaşama bebek ve çocuğa dair kısacası hayata dair ne varsa hepsi burada. Sevgiyle kalalım!
View Comments
Allah kolaylık versin çocuk büyütmek zor hele birde ikizse daha zordur... Ama herşeye rağmen annelik başka bir duygu :)
sevgiler...
evet çok zor ama çok güzel allah herkese tattırsın inşallah
Annelik duygusu çok güzel bir duygu ikiz çocuk sahibi olanlar için güzel bir konu olmuş :)
evet annelik dünyanın en güzel duygusu...